Verbouwingsupdate 2025-4

Na het verwijderen van de tussenmuur bleven we over met een matige vloer vol gaten. Ik besloot de planken eruit te halen en te vervangen voor een plaat. Zo gezegd zo gedaan en dat geeft een veel meer solide geheel om over te lopen, ook al zit er bijna 4 centimeter hoogteverschil in de vloer.

 Op die vloer zijn intussen de tussenwanden gebouwd waar de wasbak tegenaan komt, en de afscheiding tussen toilet en douche, een zogenaamde T-opstelling. Het was een heel gezaag, ook gemopper want ik had me verzaagd (5 complete platen onbruikbaar... ). En het is een heel gesleep met al die platen en het regelwerk. Niettemin de wanden staan, ze kunnen gevuld worden met afvoer, waterleiding, elektra en isolatie. 

Dan kunnen ze dichtgeschroefd worden en dan breekt de volgende fase aan. Van de 2 deuren is van eentje het kozijn verwijderd en dat ging niet helemaal lekker, er brak een flink stuk muur uit, beetje tegenslag kun je wel eens hebben.

Voorspoed hebben we ook wel, want de slaapkamer is af en ook de kleedkamer is eigenlijk wel af te noemen...

Intussen worden de rekken in de kelder ook opgebouwd en hebben we nog wat herstel metselwerk gedaan rondom een geplaatste balk. Dit typend en teruglezend is het eigenlijk best een saai verhaal. Dat is ook wel een beetje te merken aan het aantal volgers die afhaken... oeps. 

Blijft ook een beetje raar, een brocantewinkel die blogt over de verbouwing van een badkamer. Ik begrijp dat jullie veel liever wilde inkoopverhalen lezen, over trouvailles van ver, inboedels bij bijzondere mensen op bijzonder locaties... 

Maar weet dat ik dat ook nog wel erbij doe. Vandaag nog een leuke partij oude kerstballen gekocht en afgelopen week ook nog wat moois voor als we weer open gaan... Ik vergeet jullie niet, maar alles op zijn tijd. Als deze verbouwing me iets geleerd heeft is dat alles op zijn tijd komt en dat loslaten soms de enige optie is...

Verbouwingsupdate 2025-3

 Progressie, dat is er...
Afgelopen vrijdag zijn we begonnen met slopen van de oude badkamer. Eigenlijk is het geen slopen, maar demonteren. Bij slopen denk ik aan televisieprogramma's waar mensen met grote hamers lomp staan te rammen tegen sanitair en muren. Wij doen dan anders, voorzichtiger, doordachter. Demonteren is achterstevoren monteren. 
Vrijdag was alle sanitair eruit, de badkuip stond aan het eind van de dag op de oprit. 



Zaterdag was de grote dag, de tussenmuur met de aangrenzende slaapkamer ging eruit. Ons huis heeft 4 slaapkamers, en met de veelheid aan kinderen die wij hebben kunnen we er daar best eentje van missen...
Bovendien is het een kamer met een vreemde hap eruit, daar loopt de brede winkeltrap onderdoor en daardoor is de kamer niet heel bruikbaar, maar wel als verlengstuk van de badkamer dus.



We hebben alles handmatig gesloopt, met hamer en beitel, op 1 muurtje na, dat hebben we met de boorhamer gedaan. En maar goed ook, want de muur tussen de badkamer en overloop is heel kwetsbaar. Die werd eigenlijk door de tegels bij elkaar gehouden en vraagt nu om versteviging. Het is uiteraard de muur waar de schakelaars in moeten komen en waar ook een verwarming aan komt te hangen. 



Ook in de vloer zit een flink gat waar nu een plaat overheen ligt, ook dat moet ik nog repareren.

Maar na wat uurtjes poetsen, zijn we tevreden en hebben we nu een grote ruimte met 2 ramen en 2 deuren. De ramen blijven uiteraard, maar 1 deur is genoeg, die wordt nog verwijderd en dichtgemetseld...

Verbouwingsupdate 2025-2

Alweer een lange tijd radiostilte... Oeps... een maand alweer deze keer 😔

Maar er is nieuws, er is iets af! Het is iets kleins, maar het is een lichtpuntje. Het behang zit tegen de muur. Een lang gekoesterde wens van ons beiden. Gisteren was de grote dag en hebben we zonder onenigheid onderling de muur voorzien van een hip patroonbehang. Het was geen makkelijke klus, maar deze is voltooid. Dit is niet in de badkamer overigens, maar in de slaapkamer die grenst aan de badkamer.

In de tussentijd waren we voornamelijk bezig met tijdrovende gaten. Het maken, boren, kappen, frezen en boorhameren van gaten. Want overal moeten dingen doorheen: buizen, leidingen, draden, kabels en weet ik wat nog meer... En het omgekeerde is ook waar, want we beginnen vanaf de hoofdkraan opnieuw qua waterleiding, dus er moet ook veel leidingwerk weg en er moeten dus ook veel gaten en sleuven dichtgemaakt worden. De hoofdkraan zit in de eerste kelder, dus die moest leeggemaakt en toen stoorden de gammele oude rekken ons, dus hebben we nieuwe gekocht en alle verf en aanverwante artikelen staan nu in de tweede kelder, veel logischer omdat die dichter bij de werkplaats is.

Ik kan er foto's van maken en er veel verhalen over vertellen, maar die gaan jullie vast niet interessant vinden...

De nooddouche staat ook opgesteld nu, in de winkel, en de badkamer is in zoverre afgebroken dat je er nog nèt kunt douchen en je tanden kunt poetsen, maar dat is het dan ook wel...

In de tussentijd kwamen er nog wel wat leuke oude dingen voor de winkel op mijn pad, dus die heb ik ingekocht... Ik moet toch ook een beetje voor jullie zorgen, voor over een paar maanden 😉

Met wat geluk, gaat komend weekend de tussenmuur eruit en gaan we van een mini badkamertje naar een flinke ruimte! Ik maak foto's voor jullie!

Verbouwingsupdate 2025-1

 Oei, al 2 weken radiostilte van onze kant. Tijd voor een update.

Laat ik het zo zeggen, de verbouwing vordert gestaag. Het is niet alleen onze badkamer die vernieuwd wordt, 6 jaar geleden zijn de slaapkamers in basis aangepakt, nieuwe ramen, nieuwe elektra en nieuwe stuclaag overal, maar er zijn nog wat verbeteringen door te voeren. Ook in de winkel zijn nog wat verbeterpuntjes.

Wat hebben we gedaan tot nu toe: In 1 slaapkamer zat kalkverf op de muur, daar kun je eigenlijk niks anders overheen zetten qua verf of behang, dus deze muur is volledig afgeschuurd (stof!!!) en geprimerd en dan zou het wel moeten lukken om er een behang op vast te lijmen.

In deze kamer was de vloer doorgezakt door het zware bed wat erop stond. Als je ooit in een beddenwinkel twijfelt over een bed wat verstelbaar is door motoren, doe het niet. Je gebruikt het bijna nooit en je bed wordt er onhebbelijk zwaar van. Dit bed heb ik vorig weekend verkocht overigens. Dit hebben we opgelost door het dek met stutten terug op de juiste hoogte te zetten en er daarna stalen kokers onder te lassen. Laswerk werd normaal gedaan door mijn vader, maar om iemand van 80 op een steiger te zetten vond ik een slecht idee. En ik dacht: ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Kijk maar op de foto's, ik had gelijk, apetrots!

Onder de nieuwe badkamer is de vloer ook ietsje doorgezakt en daar waar een muurtje komt in het de badkamer lijkt het me wijs om een extra balk onder dit muurtje te zetten. Onze vaste leverancier Mundimat in Kelpen bood uitkomst door deze balk op maat te maken zodat we hem er straks in kunnen schuiven. Dit gaat nu nog niet omdat er een afvoer in de weg zit en de oude badkamer nog in bedrijf is. De eerste afspraak met de loodgieter staat gepland, zal zeker niet de laatste zijn...

Waar het riool van de oude badkamer door de muur naar buiten gaat (in de hoek van de winkel waar vroeger de zeepharten hingen) is dit volledig vrijgekapt en ook buiten is een gat gegraven om te kijken hoe daar alles in elkaar zit. Nu we toch bezig zijn, wordt direct alles vervangen door kunststof. Maar ons riool gaat niet richting de straat maar loopt weer richting het huis, dat is vreemd en vergt nog wat onderzoek...

We zitten niet stil, dat kan ik jullie verzekeren. Het grote verschil met de vorige verbouwing, toen we dit huis net gekocht hadden, is dat er nu veel minder tijdsdruk achter zit. Er is geen winkel die open moet om geld te verdienen. Tussendoor werken we gewoon buitenshuis en de tijd die we normaal aan de winkel besteden, gaat nu naar de verbouwing. Ik merk dat ik het wel heel leuk vind om hiermee bezig te zijn, samen iets te creëren. Het kost fysiek best wat energie, maar het geeft ook energie op een bepaalde manier... 

Vakantieklussen.

Gisteren fietste ik van het gemeentehuis naar huis en kwam het besef dat ik ècht vakantie heb. Ik blijf dat een beetje gek vinden. Dat ik mag doen en laten wat ik zelf wil, en dan ook nog doorbetaald krijg. Dat was de afgelopen jaren wel anders...

Meestal werd de vakantie gebruikt voor achterstallig onderhoud en klussen. Dat is nu ook het geval, maar ik heb de 2 projectjes van deze zomer al af.

De eerste was een nieuwe deur van de buitenkelder. Deze kelder is van buitenaf bereikbaar, hij ligt onde de opkamer in de woonkamer. Deze deur was een irritatiepuntje voor mij vanaf het moment dat we hier wonen. De deur ging naar buiten open en ze gaapte boven 5 cm en er zat een groot rooster in. Een tochtgat tot en met en door het continu warmteverlies een koude vloer, want onze bank staat op deze kelder. 

Uiteraard een uitzonderlijke maat deur, laag en breed, dus moeilijk te vinden. Na lang speuren vond ik er eentje op marktplaats, ik heb hem geruild voor een kamerplant en chocolade en kreeg er een soortgelijke deur bij cadeau. De deuren belandden in de buitenkelder en laatst tijdens een opruimronde ging de niet passende deur de winkel in... Althans, later bleek dat de passende deur in de winkel stond en de niet passende nog in de kelder.

Snel omgeruild en maar direct met het plaatsen van de deur begonnen. Het was een pipi langkous project: ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Een deurenbok geleend en aan de slag gegaan. De deur toonde zich niet van haar beste kant. Ze was iets te breed, royaal te hoog, totaal niet haaks en had compleet andere scharnieren als die ik van plan was.

Veel zagen, veel schaven en veel zaagsel overal. Er zit geen slotkast in, die heb ik ook handmatig moeten maken. Al mijn timmermansskills moest ik inzetten...

Maar het eindresultaat mag er zijn, een deur die eruit ziet alsof ze er al jaren in zit, de juiste looks heeft, goed sluit, afsluitbaar is, maximaal geïsoleerd is en nog door Chrit afgeverfd mag worden. Ik voorzie warme voeten komende winter...

Het tweede project is een buitenwandje wat ook al 5 jaar een irritatiepuntje was. Een wand van kunststof schrootjes, op een kozijn met kapot glas gemonteerd tientallen jaren geleden. Ooit een flinke hagelbui gehad en daardoor stukken uit de schrootjes. Erg lelijk, voornamelijk voor de patiënten van de dokterspraktijk die gebruik maken van de ingang op de eerste etage. De praktijk is gesloten wegens vakantie, maar ik mocht de sleutel van het poortje lenen om gebruik te maken van hun buitentrap, dat heeft me veel gedoe gescheeld...

Het slopen van het wandje was zo gebeurd. Ik heb tijdens de verbouwing van de bovenwinkel deze wand al maximaal geïsoleerd aan de binnenzijde, daar ben ik nu wel blij mee, want anders waren jullie weggewaaid de afgelopen jaren. 

De oude schrootjes gingen naar de stort. Althans, dat was het plan. Ik laadde een bus vol met rommel, vroeg de buren of ze nog spul hadden voor de stort, ook de buren van de buren deden mee en zelfs nog 1 buurvrouw verder wilde graag van iets af. Combirit dus. Bij terugkomst was de bus leeg en vroeg Chrit quasi nonchalant of we niet iets vergeten waren... De schrootjes, die het hele doel van de exercitie waren, lagen nog steeds op hun plek op de oprit. :-(

We hebben gekozen voor zwart douglas rabat en dat was eigenlijk best snel gemonteerd, ik heb direct de dorpelstenen van de ramen ook gevoegd, dan kunnen die er ook weer 50 jaar tegen...

Klussen klaar dus. Tijd voor vakantie. Terwijl ik dit typ is Chrit bezig een vakantie uit te zoeken... Wordt vervolgd :-)

Voor de lol

Na een heerlijke zaterdag met veel aanloop en gezelligheid bleven er toch nog wat vragen van mensen door mijn hoofd spoken.

Eentje heb ik laatst al beantwoord, maar ik herhaal hem toch nog maar een keer. Nee, wij gaan niet meer wekelijks open, dat is niet haalbaar bij onze overige werkzaamheden. Het is niet even een deur open zetten, het kost minimaal een dag voorbereiding op de manier waarop wij het doen.

We hebben ook geen cadeau segment meer, geen kaarsen, kandelaars, kleine cadeautjes, en ook de kaartenmolens raken leeg. Wat er nu nog staat aan groothandelsspul is al allemaal afgeprijsd, mag weg en komt niet meer terug. 

Die keuze is met name gebaseerd op duurzaamheid, we willen niet wereld niet langer volstuwen met massaproductie uit lage lonen landen. We gaan voor circulair en duurzaam, dat voelt beter. Het meeste kwam van een gigantische groothandel in Venlo, die hebben besloten dat het toegangspasje voor een jaar €150,- (ex. BTW) gaat kosten. De prijzen zijn er ook fors gestegen, een simpel sierkussen kan er bijvoorbeeld al meer als 20 euro inkoop kosten. Het is een zakelijk en commerciële wereld, naar mijn idee zonder al te veel klantvriendelijkheid, dus al met al een mooi moment om afscheid te nemen daar.

Overigens kan het ook nog zo zijn dat artikelen die daar te koop zijn, enige tijd later voor minder als de inkoopprijs verkocht worden in die winkel met het grote blauwe actie-logo, maar dat terzijde.

Dan, het belangrijkste. Chrit en ik doen dit echt voor de lol, voor de fun, omdat wij het willen en omdat wij het leuk vinden. Voor jullie.

Fiscaal is het totaal niet aantrekkelijk om een bedrijf naast loondienst te hebben. Door de loondienst mis je bepaalde aftrekposten, wat maakt dat van elke euro winst een halve euro naar de fiscus gaat. Dan zijn brandstofkosten, boekhoudkosten en uren nog niet eens geteld.

Allemaal niet erg. Maar wat ik dan wel erg vind, is dat mensen hier gaan staan pingelen. Elke open dag komt het wel een keer voor. Ik durf te beweren dat onze prijzen schappelijk en redelijk zijn en het is zo dat wij die prijs bepalen en niemand anders. Dat is eigenlijk de enige regel die wij hanteren. Zolang hier handelaren komen kopen voor de prijzen die wij hanteren, mag de consument niet klagen. 

Zo, nu heb ik mijn hart gelucht, ik moest het even kwijt. Einde klaagzang. Door met leuke dingen. Voor de lol!

Leermomentjes en uitdaging.

Een half jaar aan het werk voor de baas... Allemachtig wat ben ik deze periode tegen mijn eigen grenzen aan gelopen en wat heb ik veel kennis en wijsheden opgedaan.

Ik heb een toffe job, hele leuke collega's en eindelijk de voeding voor mijn brein waar ik zo naar verlangde. Het klinkt eenvoudig: ga langs de deur bij de mensen met een smalle beurs en inventariseer de knelpunten in hun woning, stuur een klusser er achteraan en klaar is Kees.

Was het maar zo eenvoudig, deze doelgroep laat zich niet makkelijk bereiken, is wantrouwend naar de overheid en neemt niet zomaar alles voor waar aan. Uitdaging genoeg, eerder sociaal werker (ben ik wel goed in) dan bezig met duurzaamheid. Van de overige facetten van duurzaamheid heb ik megaveel kennis vergaard de afgelopen periode.

(Energie)armoede zal er altijd zijn, maar de inhoud van mijn werk zal op termijn gaan verschuiven en daar ben ik blij om, want als ik tot in lengte van dagen deze inventarisaties moet doen, gaat daar de uitdaging ook vanaf. Ik houd van afwisseling en uitdaging. Dat is wat me de laatste jaren in de winkel genekt heeft. Rekken vullen en weer leeg verkopen. 

Ik heb nog veel meer geleerd over mezelf. Over mijn hooggevoeligheid. Dat klinkt alsof ik een teruggetrokken leven leef en snel overprikkeld ben. Hooggevoeligheid kent meerdere types en mijn type heeft, jawel, uitdaging nodig. Maar daarnaast voldoende tijd voor herstel.

Door de intensiteit van mijn baan, heb ik meer hersteltijd nodig dan een niet-hooggevoelig persoon, Chrit heeft dat hetzelfde. Ik slaap meer omdat ik informatie op een ander niveau verwerk, daarom doe ik tukjes. Best vaak. Ik probeer een dag rust te nemen na een werkdag, anders loop ik leeg. Dat wil niet zeggen dat ik dan niet even snel een bezoekje kan aan iets of iemand, een klant op afspraak kan ontvangen of een pakketje kan maken, maar ik probeer het easy en rustig te houden, met de joggingbroek aan... ;-)

Dan de grootste tegenstelling in mezelf. Zomer/hitte/warmte/zon. Eerlijk gezegd: ik haat het. Oprecht, ik kan er niet mee omgaan. Het gevoel van zon op mijn huid vind ik een vies gevoel. Daarom zul je mij ook bijna nooit met een korte broek zien en heb ik meestal een petje op buiten en zal niet in de zon blijven staan als er ook schaduw is. Op een festival vorige week ben ik na een uur weggelopen wegens gebrek aan schaduw.

Ik ben een groot voorvechter van biodiversiteit en insecten, maar wespen en muggen... HAAT. Ik kan dat niet loslaten, blijf ze volgen en registreren tot ik uiteindelijk vertrek.

Al met al: zomer: niet mijn seizoen. En dan is het vrij vreemd dat ik enorm veel tijd steek in een tuin die in de zomer op zijn mooist is, terwijl ik zelf binnen zit, uitpuffend van de warmte en op de vlucht voor zoemende ergernis.

15 verschillende soorten tomaten en 35 verschillende soorten Dahlia's. Anderhalf uur besproeien op droge dagen en onkruid tot en met. Ik ben geen enorme liefhebber van tomaten of bloemschikken overigens.

De raderen draaien wat ik met de tuin ga doen, wat we hiermee gaan doen. Want onderhoud is ook niet mijn ding, daar zit geen uitdaging in. Het creëren van iets moois, een huis, een bedrijf, een baan, een interieur, een te restaureren meubel, het kweken van planten... allemaal prima, allemaal creatie, allemaal uitdaging. Maar onderhoud, schoonmaak, schilderen, schoffelen, eten koken: saai, niet mijn ding.

43 jaar oud, ik zie nu pas de rode lijn.