zondag 29 mei 2022

Aldo

Afgelopen week was er een topdag, dat was hemelvaartsdag. Chrit en ik waren op inkoop. Ver het buitenland in troffen we Aldo. Na 2 coronajaren zagen we hem eindelijk weer. Hij woont in het dorpje waar de markt was en staat alleen op die markt te verkopen, verder nergens. Hij stond er op zijn vaste plek. Hij lachte toen hij me zag. Zoals elke keer kocht ik al zijn kisten. We raakten aan de praat, ik in mijn beste Frans... Ik vertelde hem dat ik mijn rib gekneusd/gebroken heb... Ik zei dus: J'ai cassé le rib... Aldo begreep mij. Chrit niet, die dacht dat ik het over vlees had: Casseler rib ;-)

De reden van de gekwetste rib is Chrit overigens  zelf. Ik was hem aan het klieren en hij trok me van de bank af en ik landde op zijn knie... Eigen schuld, casseler rib zullen we maar zeggen...

Terug naar Aldo: ik vertelde hem dat ik op zoek was naar een bepaald artikel (ik laat even in het midden welk artikel dat is)... Hij zei: Attend (wacht) en Gardez mon boutique (let op mijn kraam) en hij stapte in zijn auto en vertrok. Daar stonden we, midden in zijn marktkraam met allemaal mensen die in het Frans dingen begonnen te vragen... Ik heb maar zo goed en zo kwaad als mogelijk uitgelegd dat Aldo zo terug zou komen.

En dat deed hij binnen 5 minuten. Hij had precies bij zich wat ik zocht... En niet 1, niet 2, maar 3 stuks... Hij zag aan mijn gezicht dat het perfect was! Ze staan inmiddels in het magazijn, waar ze blijven wachten tot de kerstperiode...

Ik was een half uur op de markt, mijn dag was geslaagd. En de rest van de dag was bonus! 


PS: hij heet niet echt Aldo. Ik weet zijn echte naam niet, maar Aldo vond ik erg goed bij hem passen ;-) 

zondag 17 april 2022

Vrolijk Pasen!

Het feest van eitjes, en zonder kippen geen eitjes, dus staan onze meisjes in de spotlight vandaag...

Onze kippen zijn happy, we hebben een nieuwe afrastering van schapenhek geplaatst tussen onze tuin en die van de naastgelegen dokterspraktijk. Je zou denken dat dit is om de kippen uit de tuin van de buren te houden. Het tegendeel is het geval, het is om te voorkomen dat ze in ónze tuin komen...

We hebben een doorgang gemaakt vanaf hun ren naar de buurtuin, die is volledig omheind en daar zijn de druk in de weer met scharrelen tussen het gras en zo houden ze eigenlijk het onkruid in de tuin van de buren in toom.


Alleen bramen zijn een brug te ver voor onze kippen, dus ik heb ze afgelopen week geholpen. Chrit was niet thuis 's avonds en toen heb ik alle bramen uit de grond getrokken, met dikke handschoenen aan ging dat best. Tot de dag erna mijn rug vond dat het toch niet zo'n heel goed plan was. De dag daarna liep ik krom en goede vrijdag was niet zo'n hele goede vrijdag. Het enige goede was dat ik direct terecht kon bij de chiropraktor die begon te mopperen omdat ik mijn rug niet gekoeld had. Hij heeft de zaak weer netjes in positie gezet en ik moet zeggen... met resultaat. Het voelt nog wat 'zwakjes' maar ik loop weer rechtop.


En dat is maar goed ook... Want morgen is DE dag. De dag waar ik al een paar jaar op wacht. Een concert en een weerzien met mijn grote liefde Engelbert Humperdinck... 85 lentes jong en still going strong. Op dit moment nog wel iets meer strong als ik denk ik.

Maar het gaat me lukken. Hoe dan ook. Morgen!


Fijne paasdagen allemaal! Mijn pasen kan niet meer stuk!

maandag 4 april 2022

Een leven met Otto.

Ik lag te slapen en werd wakker van een vreemd vogelgeluid. Geen kraai, geen duif, iets compleet anders. Als zoon van een vogelman/papegaaienkweker heb ik heel wat geluiden de revue horen passeren in mijn leven.

Ik kijk uit het raam de schemering in en zie op de tuintrap een flinke kwartel zitten. Met een kuifje op zijn kop. Even dacht ik dat ik nog droomde, maar ik bleek toch wakker te zijn. De kwartel hupte de trap af richting het raam. Ongeveer zo groot als een flinke sinaasappel, met een mooie tekening in zijn veren. En dat kuifje...

Ik denk, het zal wel, en viel weer in slaap. 's Ochtends zei ik tegen Chrit: 'hier zat in de vroege ochtend een kwartel met een kuifje'. Hij keek me vragend aan. Ik keek snel op google en vond een foto. Californische kuifkwartel zei Google. Een mannetje volgens de foto. Die had ik gezien, ik wist het zeker.

De dag verstreek, en we waren in de tuin aan het werk. Ik hoorde het aparte geluid weer. Ik zei tegen Chrit: Daar zit'tie en wees naar de afrastering, waar dit wonderlijke schepsel bovenop zat te roepen. Chrit ging kijken en het beestje vloog weg. Hij leek overtuigd dat ik niet gek was geworden.

Later die dag ging ik de kippen in de binnenren doen en zie de kwartel over de grond lopen bij het kippenhok... ik liep er voorzichtig achteraan en hij gaat richting het poortje wat open staat, hupt over de drempel... En ik deed het poortje achter hem dicht. Deze ren is compleet dicht, ook aan de bovenkant. Het beestje vloog een keer naar boven raakte het net en dacht er het zijne van. We noemden hem Otto (naar Otto Flick van Allo Allo)

De dagen erna liep hij vrolijk tussen de kippen, die vele malen groter zijn dan hij. Hij at van hun graan, en liep het trapje op en sliep in hun nachthok. 

Onze kippen doen tuinonderhoud in de tuin van de naastgelegen dokterspraktijk en dan laten we ze daar vrij los lopen. Het dilemma werd dat Otto dan ook weg zou kunnen vliegen. Na 2 weken besloten we het poortje weer open te zetten. De kippen renden dolblij naar de buren...

Otto volgde, vloog de lucht in... en landde op het net van de binnenren. Daarna vloog hij verder. 

Was dit wel verstandig? Otto kwijt? Zouden we hem nog terugzien?

Diezelfde avond zat hij alweer aan het raam van onze eerste kennismaking te wachten... 

Gisteren belde de buurvrouw, die wist niet dat hij 'los' was, hij zat op de stoep 2 straten verder...

Vanmorgen was hij weer hier, dan komt hij hier eten... 



Dus zien jullie een vreemd schepsel ergens rond racen, want hij rent keihard... Dat is Otto, die is van ons :-)

maandag 21 maart 2022

Terugblik.

Laatst vroeg mij iemand: 'hoe kijk je terug op de afgelopen periode, jullie winterslaap...'

Ik moest lachen, want van slaap was niet zo heel veel sprake. Ik denk dat het goed was, goed om even afstand te nemen van het bedrijf en er eens kritisch naar te kijken, goed om tijd te maken voor andere werkzaamheden die steeds vooruitgeschoven worden. 

Het is superfijn om week na week samen de vrijdag, zaterdag en zondag te kunnen klussen, zonder dat dat steeds onderbroken wordt door achter de toonbank te staan op zaterdag. Je kunt echt meters maken. In de dagen tussendoor kon ik materialen bijhalen en voorbereiden. We hebben wandjes gezet, beton gestort, leidingwerk voorbereid, verlichting gemonteerd, tegels gezet en gevoegd, plafonds gemaakt, en Chrit heeft geverfd. En ook nog dolomiet gesleept, niet te vergeten.

In de tussentijd ook nog veel grote meubels verkocht, de winkel veranderd, ook daar wandjes gezet, een nieuwe toonbank geplaatst en veel opnieuw ingericht. 

Is het af? Nee, helaas niet helemaal. Maar dat doen we wel tussendoor. Er liggen nog wat kleine dingetjes, daarom laten de foto's van het eindresultaat nog even op zich wachten.


De foto's van de winkel zijn wel klaar... Ik ga nog wat leuke spullen bijhalen komende week en de verse planten komen natuurlijk binnen, voor binnen en buiten, dan gaat de winkel weer leven.



Dus hoe kijken we terug op deze periode... heel erg positief.  Misschien wel een idee om het komende winter te herhalen, onze badkamer is na dik 35 jaar aan vervanging toe, dus je weet maar nooit.

Maar we beginnen het geroezemoes in de winkel te missen, het geluid van de winkelbel, gewoon jullie hier bij ons... nog 5 nachtjes slapen...

Fijne avond!

donderdag 3 maart 2022

Dolomiet

Na een geslaagd carnavalsweekend, waarin jullie mij wellicht in het dorp in een polonaise zijn tegengekomen, zijn we weer aan het klussen geslagen. Na een gevecht met een weerbarstige kabel, hebben wij gewonnen en zit deze nu op de plek waar wij dat gedacht hadden... Ook is er vordering op het klantentoilet.

Maar, vanmorgen stonden er 5 bigbags met dolomiet op de stoep, een kleine 10.000 kilo. Dolomiet is een soort gravel, halfverharding en het is het spul wat in ons geliefde Frankrijk gebruikt wordt als jeu-de-boules banen.


Het worden de paadjes in de tuin, dat wil zeggen dat dit spul in emmers geschept wordt, op een karretje gezet wordt, dat karretje wordt met spierkracht een meter of 25 vooruit getrokken tot voor de tuintrap, daar worden de emmers eraf gehaald en naar boven gedragen en omgekiept in een kruiwagen. Deze wordt tussen de 5 en 40 meter ergens geleegd... Dat is heavy, zeker als je allebei een carnavalsgriepje hebt (niet die ene hele bekende).


Gelukkig kwam er hulp uit verwachte en uit onverwachte hoek en hebben we samen de helft van de dolomiet op zijn plek. Morgen gaan we verder... Hopelijk is het weer net zoals vandaag zonnig, dat was echt genieten!
Dolomiet breng je aan in lagen, de eerste laag ligt erin, die moet aangewalst worden, dan klinkt het voor de helft in en moet er nog een laag op.
Daar zijn we wel even zoet mee. Maar als dit klaar is, is de tuin voor dit jaar 'ongeveer' af en kunnen we ervan genieten in plaats van erin te ploeteren.


En nu, ga ik naar bed... Knock Out, totaal... Truste alvast!

zondag 30 januari 2022

Blij.

Ik ben blij! De werkplaats is eindelijk af... Eindelijk een plek waar ik lekker mijn gang kan gaan, lekker rommel kan maken... Op zich ben ik wel goed in rommel maken. Iets waar ik Chrit altijd van beschuldig, maar ik denk dat ik het overgenomen heb.  Het heeft iets met het proces van loslaten te maken als je ouder wordt denk ik...

Het was een bende in de werkplaats, het is het achterste deel van de garage, alles lag overal, niks had een eigen plek, spullen op de grond, stapels troep. Halverwege de maand was ik er klaar mee, ik ben begonnen met opruimen, en sorteren. Alle kasten vol gereedschap en materiaal op een andere plek neergezet. Alles wat erin staat gesorteerd en heel, heel veel weggegooid. Dat voelt zo fijn, ben er echt trots op.



Er hangt nu een mooie grote oude gootsteen, ideaal om kwasten uit te spoelen, laarzen schoon te maken, een kip te wassen... universeel toepasbaar.



Jullie denken nu vast: Mooi, die is klaar, kan ik komende week gaan shoppen als de winkel open is. Helaas, er is nog een ruimte waar flink in geklust is afgelopen week, het voorste deel van de garage. (Onze garage is eigenlijk een dubbele garage, maar dan als een L-vorm achter elkaar). Die ruimte heeft nog geen plafond, nog geen elektra, geen verlichting, geen vloer- en wandafwerking. Er komt een toilet, die ruimte 'staat' er wel met het benodigde leidingwerk erin (grotendeels duurzaam gemaakt met hergebruikte materialen) en de betonvloer is gisteren gestort, die is aan het drogen. Geen tegels, geen plafond en nog  geen sanitair.



Dus jullie voelen hem aankomen, de winkel blijft nog een tijdje dicht. Ik snap echt dat dit vervelend is voor jullie, want dat is het ook voor ons, maar ik wil deze werkzaamheden graag afronden. Ze spoken al een hele tijd als een schaduw achter me aan. Het is ook een ruimte die nodig is om efficiënter de winkel te kunnen draaien. Het is als het ware het lege hokje in een schuifpuzzel, wat je nodig hebt om de puzzel te kunnen maken.


Hoe lang het nog duurt, ik durf er geen voorspelling over te doen, de winkel draaien en verbouwen tegelijk is geen optie, daarvoor zitten te weinig uren in een week.

En in de winkel wil ik eigenlijk ook nog wat kleine dingetjes aanpakken voor we open gaan... Komende tijd gaan we op volle kracht verder, ik 7 dagen per week en Chrit in het weekend en in de avonduren.

Goed werk heeft tijd nodig zeggen ze... misschien dat het met een opnieuw ingerichte werkplaats nèt ietsje sneller gaat. Ik hoop het!


zondag 23 januari 2022

Toonbank.

EINDELIJK... een nieuwe toonbank! Na meer dan een jaar zoeken kwam ik deze ineens online tegen. En nog in de buurt ook. Snel geschakeld en gaan kijken, ik vond hem direct prima. 

Niet dat onze vorige toonbank niet mooi was, in tegendeel, hij was prachtig, vintage en een mooi  thuis voor alle Mainzelmännchen. Maar hij was aan de voorkant van glas en dat is niet praktisch. Ik bedoel niet zozeer de vingerafdrukken van de kindjes die naar de Mainzels kijken, maar eerder dat je er dwars doorheen kijkt en alle rommel zit liggen. Een toonbank is eigenlijk bedoeld als opslag van draagtassen, vloeipapier en alles wat je rond de toonbank nodig hebt. Nu kan dat eindelijk uit het zicht.



Het even omwisselen bleek iets complexer, er liepen vele kabels doorheen voor elektra en geluid, maar na een middagje op de rug onder de toonbank te liggen is dat allemaal opgelost.

Dat dat dan midden in een verbouwing is... tja... het is niet anders...

Gisteren is de oude toonbank naar een nieuw thuis vertrokken. Ik hoop dat er daar net zoveel artikelen 'overheen' mogen gaan als hier in de afgelopen 3 jaren...



zondag 9 januari 2022

Tussenstand.

'Uit chaos kun je orde creëren' zei Chrit vanmorgen. Op zich is dat een mooi streven. We zijn nog in stadium chaos momenteel. Zeker in magazijn, winkel en garage.

Er is wel heel veel gebeurd. Het magazijn is geverfd, de rekken staan erin, die moeten nog ingeruimd worden... Er komt nog nieuwe verlichting en nog wat extra stopcontacten. Nu hangt er een TL balk, die vreet stroom en het duurt zo lang voor die eens aanspringt als je op de knop drukt, dat je op de tast al hebt kunnen pakken wat je nodig hebt...


In de winkel is het het met name heel vol en ongestructureerd. Maar met gepaste trots kan ik zeggen: ik ben uitgeteld... de balans is klaar!



In de garage is gesloopt en de oude muur is weer zichtbaar... Daar vindt een proces van selectie, scheiding en recycling plaats, waarbij ook veel weg mag. Ik ben van nature een beetje een hoarder en zie vaak nog potentie in dingen, ik denk een stukje genetica van vaders kant... Ik ben makkelijker in 'loslaten' geworden merk ik... tot vreugde van Chrit, hoewel die eigenlijk hetzelfde is, maar dan met andere artikelen ;-) 



Kortom, het lijkt een puinhoop, dat is het ook... maar er zit schot in de zaak...

Fijne zondagavond allemaal!

dinsdag 4 januari 2022

Oeps...

Met de beste wensen voor het nieuwe jaar meld ik me even bij jullie. Anders denken jullie vast, waar is de arme duivel gebleven. Nou, die is flink aan het werk, vandaar een kleine update.

In de periode tussen kerst en oud en nieuw hebben we lekker geluierd en weinig spannends gedaan, maar we zijn weer aan de gang. De lockdown en de geplande wintersluiting gebruiken we om wat orde op zaken te stellen. Er zitten nog steeds wat beginnersfoutjes in onze winkel, met name in de opslag. Spullen staan hier op meerdere locaties. In een grote kelder, in het magazijn op de eerste etage, in onze garage, werkplaats en in een externe loods. Onhandig. Alles staat door elkaar. Chaos alom. Een punt van ergernis ook, vandaar dat we besloten hebben dit aan te pakken. We zijn in het magazijn op de eerste etage begonnen, dit ligt achter de dubbele deur achterin de bovenwinkel. We hebben dit grotendeels leeggemaakt en de hele winkel boven staat nu vol spullen. Het tussenwandje was alleen aan de kant van de winkel afgewerkt, destijds in de snelheid om de winkel open te krijgen was er geen tijd meer voor. Er zijn ook 2 gaten in de muur waar eerst ramen zaten, die zijn van buiten wel aangepakt, maar aan de binnenkant keek je zo tegen de isolatie.


De gaten zijn dichtgemetseld, de muur is gestuct en glad afgewerkt, de tussenwand is voorzien van gipsplaten, en alles is al geverfd.



Morgen worden 10 rekken geleverd om alles op en in te zetten, dus we zijn al een eind op weg.
In de garage zijn we aan het slopen...

Je zult vast denken... de titel van dit schrijfsel is 'oeps'... is er iets ingestort, of moesten er pleisters geplakt worden? Neenee, zo erg is het niet. Maar wat we even vergeten waren, is de balans... De verplichte telling van alle aanwezige goederen. Niet handig als je geen paadjes meer hebt om bij je spullen te komen omdat alles op 1 hoop ligt.
Ik ben het nieuwe jaar ook nog goed begonnen op brocante gebied, ik heb een grote partij mooie spullen mogen kopen en die ligt uiteraard ook door de winkel... en de toonbank ligt vol met gereedschap.
Oeps... Komt goed... kunst en vliegwerk, daar zijn we goed in :-D