Kind van de rekening.

Het ging al te lang te goed. Bijna 2 jaar om precies te zijn. 2 jaren dat mijn krakkemikkige lichaam het volgehouden heeft. Af en toe een pijntje
hier en daar. Een brace om mijn rechterknie en doorlopen.
2 jaar van dubbele diensten, verbouwen, maar ook een winkel draaiende houden. Elke week meubels de trap op en de trap af, zware dozen vol servies sjouwen. Elke week 1 dag meerdere groothandels bezoeken, duizenden vierkante meters aflopen met een kar achter je aan slepend.
Dit jaar door het coronavirus amper in het buitenland vele kilometers gelopen en gesleept, maar wel nog her en der bij een inboedel spullen gekocht en naar huis meegebracht, bus in, bus uit, opslag in, opslag uit.

Tot afgelopen zaterdag, een kastje naar beneden van de trap af, samen met Chrit. Ik draai er mijn hand niet voor om. De trap is breed en het kastje is klein. Mijn rug begon te protesteren. Een beetje eerst. Beetje pijn, dat kan ik hebben. Het werd erger, zo stijf als een plank.

Paracetamolletje dan maar. Weinig resultaat, steeds meer pijn.
Zitten ging niet meer, staan nog alleen op mijn rechterbeen, liggen alleen plat.
We gingen de nacht in, zelfs stil liggen was al erg pijnlijk.

Gisteren zouden we wat leuks gaan doen samen, er waren geen werkzaamheden die persé moesten, dus we hadden ons voorgenomen een dagje weg te gaan.

Het werd echter een telefoontje naar de huisartsenpost en Chrit kon op pad voor zwaardere pijnstillers. Dag dagje weg...
Noem het spit, noem het acute hernia, ik noem het heel pijnlijk.


Chrit en ik hebben het er vaker over en we waren ons er ook absoluut van bewust toen we dit pand kochten. Een winkel op 2 verdiepingen is niet ideaal, niet om alles in de gaten te kunnen houden, maar zeker ook niet omdat er continu zware dingen naar boven en dan toch ook weer naar beneden moeten. Ik ben er geen voorstander van om boven te kleine spulletjes neer te zetten ivm diefstal, en wat je in een vitrine plaatst, verkoopt bijna niet... Ik wil ook niet dat de bovenverdieping de uitstraling krijgt van een kijkshop.
Een (goederen)lift was in eerste instantie gepland, maar blijkt bijna niet te realiseren en is bovendien erg kostbaar.
Het zijn van die dingen waar je gaandeweg tegenaan loopt, die dan weer een leuke uitdaging zijn. Wat we in elk geval niet meer gaan doen is zware/grote meubels inkopen en die de komende 30 jaar versjouwen. Dan had ik beter een verhuisbedrijf kunnen beginnen en dat was niet zo mijn bedoeling... en van mijn lichaam al zeker niet :-)

Vandaag gaat het al stukken beter, ik kan weer zonder de wandelstok van mijn oma zaliger lopen en ik heb al wat dingetjes kunnen regelen. De winkel is zaterdag gewoon open, geen zorgen...

Maar mijn lichaam heeft mij gewaarschuwd en nu tel ik voor 2, dus ik zal maar voorzichtiger zijn :-)

Het ging vanzelf.

Na een drukke week waarin de puien geplaatst werden en daarna de woning geheel moest worden ontdaan van stof werd ik donderdagmorgen gebeld door een collega.
Kom eens kijken, ik heb een partijtje gekocht, misschien zit er iets voor jou bij. Dan is mijn nieuwsgierigheid geprikkeld en zit ik een paar minuten later al in de auto.

Ik kom op locatie aan, groot gebouw en veel dozen. HEEL veel dozen. Grote dozen.
En toen ging het eigenlijk vanzelf. De dozen zaten ineens in mijn auto. Er was geen ontkomen aan. En mijn collega maar lachen. Ik reed grinnikend naar huis terug.

Jullie zullen je inmiddels wel afvragen wat in die dozen zat...
Nou, ik heb iets met poppetjes/beeldjes/knuffels. Van kind af aan al. Het verklaart misschien ook de grote hoeveelheid Mainzelmännchen in de winkel. Of de tic voor heiligenbeelden.

In de dozen zitten: supergrote knuffeldieren. Chrit kwam thuis die dag... en zei na een diepe zucht: 'dit is zo jouw ding'.
Ik word er ook helemaal happy van als ik een supergrote badeend op wieltjes zie, zacht en fluffy, met de naam Nelli. Of een olifant waar een kindje met gemak op kan zitten, met een touwtje in zijn nek, en als je daaraan trekt, dat zijn slurf beweegt...

Het is allemaal hagelnieuw, superschoon en netjes, kwaliteitsspul, handgemaakt in Duitsland.
En wat ook bij mij hoort (jongen van de handel), is dat ik het leuk vind als ik dit spul voor hele scherpe prijzen kan aanbieden. Gewoon omdat ik er lol aan heb. Ik blij, jullie blij.

Naast de olifant en grote Nelli zijn er nog kleinere Nelli's (ook met wieltjes), mini Nelli's en een heel nest muizen die luisteren naar de naam Sepp.

Misschien is het een knipoog naar de tijd van vroeger, toen ik als kleine jongen in dit pand de trap op rende, naar de speelgoedafdeling op de eerste etage... Vol met spellen, Lego, Playmobile en.... knuffels. Even terug naar de tijd van Roos.

PS: geen zorgen, dit was gewoon voor de fun, als ze op zijn, zijn ze op... en ga ik niet verder als speelgoedwinkel...

De olifant is 48 cm hoog, heeft een koordje in zijn nek, als je daaraan trekt, gaat zijn slurf op en neer. Er zit een stevig frame in, een kind kan er met gemak op zitten. Hij kost €29,50.

Eend Nelli is 70 cm hoog, op wieltjes. Ze kost €39,50
Beide zijn ruim op voorraad ;-)

Kermis.

Normaal gesproken zou de winkel dit weekend dicht zijn geweest, niet te bereiken door de botsauto's voor de deur. Nu is het stil op het kerkplein. Geen geroezemoes van mensen, van opgelaten kinderen. Geen geluiden van de kermis. Geen 'koop uw kaartjes bij de kassa', niet de sirene van de boksbal.
Wel corona, geen kermis. Dus de winkel was gisteren gewoon open en het was druk. Het bericht van de opruiming van de kwekerij wat ik afgelopen maandag postte, miste zijn doel niet. We zijn blij dat we zoveel mensen gelukkig hebben kunnen maken. We hebben er lijstjes van bij moeten houden wie wat kwam ophalen. Mam was telefonisch secretaresse gisteren en moest pap de extra bestellingen doorgeven, die hij dan weer snel kwam brengen. Ze vonden het geweldig. Of hij gaat minderen met kweken weet ik niet, hij vindt het leuk... het is ook niet dat de kwekerij nu leeg is, verre van...

Vandaag was hier weer klusdag. Ik kon het dak op, van het nieuwe kippenhok / oude tuinhuisje. De oude dakpannen had ik een tijdje geleden opgehaald en Chrit heeft ze schoongemaakt. Ze hebben bij de vorige eigenaar onder eikenbomen opgeslagen gelegen. Dus... eikenboom - processierups - haartjes (van vorig jaar) - JEUK
Chrit heeft uitslag... maar ik heb goede zalf.

Nu liggen ze op het dak, het ziet echt heel erg sjiek uit. Het is nog niet helemaal af, en het moge bekend zijn dat afwerking het langste duurt, maar dat komt ook wel weer goed. Dan moet er ook nog een interieur in gebouwd worden voor de kippetjes en dan kunnen ze 'verhuizen'. Het zal nog wel een paar weken duren, ik werk natuurlijk tussendoor ook nog in de winkel.

Morgen zijn we open, gewoon extra. Vast wel met spierpijn van het 'daklopen'. En de dag sluiten we af op het terras aan de overkant dat weer open mag, samen met de vrienden van Brocante Marie Angelie.
Genieten.

Fijne pinksterdagen!

PS: foto 4 kwam vandaag voorbij op de facebookgroep oud leudal, ook een stil kerkplein met 'onze' winkel in de hoek... maar dan in 1957/1958
Te leuk om niet te delen ;-)

Recycling.

Het is een beetje een zoekplaatje met 10 verschillen op de eerste 2 foto's... Maar jullie zien het al, het tuinhuisje is weg. Het lelijke blauw-gele gevaarte dat op de meest ongelukkige plek in de tuin stond, staat daar niet meer. 

Het werd betiteld als rot / afgeschreven / versleten, maar iets in mij zag er toch nog een mooi nieuw kippenhok in. Het is toch een vorm van restaureren / hergebruiken / recyclen. Het zit in me, of het nu oude meubels of andere voorwerpen zijn, of in dit geval een tuinhuisje.

Een tijdje geleden konden we ergens een partijtje klinkers afhalen, die heeft de stratenmaker tot een mooi stoepje gelegd, de stoepbandjes komen uit de tuin van mijn ouders. Vandaag hebben we het tuinhuis afgebroken. Toegegeven de dakbedekking was rot, de dakplaten zijn rot. Maar de rest kan nog best een ronde mee. Een paar plekjes bijwerken, schuren (dat heeft Chrit gedaan) en dan weer strak in de lak.

Persoonlijk ben ik niet zo van dakleer of bitumen, dan vind ik oude dakpannen toch sfeervoller. Ergens in de loods zwierf nog een oud gietijzeren dakraam rond, die kan er dan ook in, is die ook direct 'opgeruimd'.

De ramen heb ik helemaal uit elkaar gehaald, glas eruit, geschuurd en weer netjes in elkaar gelijmd en afgekit. Klaar voor een nieuwe laag lak erop, dat mag Chrit doen. 

Het was heerlijk vandaag om buiten te werken, de kippen liepen los door de tuin, af en toe bezoek van een roodborstje en muziek van Engelbert op de achtergrond. Wat wil een mens nog meer...

Achter het tuinhuisje stond ooit een boom. Een grote boom. Een ons onbekende boom, voor onze komst ooit afgezaagd. Nu staat er een stronk van een kleine meter doorsnede. Die moet weg. Laten we het een uitdaging noemen.

Wordt vervolgd :-) 

Een merkwaardig voorval.

Normaal gezien plaats ik een blog over wat leuks wat we beleefd hebben, of een update over de verbouwing.

Vandaag kom ik jullie waarschuwen, want ik heb iets meegemaakt wat op zijn minst merkwaardig is...

Er staan wat meubels op marktplaats te koop, ik kreeg een whatsapp dat er interesse was in een kast. Op zich al opmerkelijk dat dit via whatsapp ging en niet via de berichten functie van Marktplaats.
Er werd gevraagd wanneer ik beschikbaar was, geen vragen over de kast of maten, de staat of verzoeken om foto's.
We spraken vanmorgen af om 11 uur.
Een private shopping momentje, dus kachel aan, muziekje erbij, lampen aan, alles even netjes.

Jullie raden het al, om 11 uur, niemand. Een kwartier later, nog niemand.
Dus ik stuur een appje dat ik mijn werkzaamheden ga vervolgen en als ze me nodig heeft, ze maar moet bellen. Dat het een vrouw betreft maak ik op uit de naam Barbera, en dat zal wel 1 van de 2 zijn op de whatsapp profielfoto.
Kachel uit, lampen uit, muziek uit.

Halverwege de middag een appje, sorry, mijn telefoon deed het niet, kan ik vandaag nog komen.
Ik gebeld, geen gehoor. Dan maar een whatsapp gestuurd.
Mijn antwoord, ja, dat kan, hoe laat?
Om 18.30 afgesproken.

In de tussentijd ontving ik 2x een SMS van whatsapp, met een verificatiecode. Vreemd. En er stond uitdrukkelijk bij dat als deze code niet door mijzelf was aangevraagd, ik deze niet met een derde moest delen.
Ik heb ze verwijderd.


En toen kwam de aap. Uit de mouw.
Via whatsapp een bericht van de mevrouw.
Ze had me per ongeluk een code gestuurd die nodig was voor de telefoon van haar zoontje. Of ik die even door wilde sturen.
Ik denk... nou, dat lijkt me niet verstandig.
Ik heb haar geantwoord dat ik haar niet begreep en dat ik niks ontvangen had (had ze intussen dus al gewist). Ik stuurde erachter dat we het er vanavond wel even over zouden hebben.
Dat resulteerde in een serie vraagtekens van haar kant.

Inmiddels is het half 7 geweest. Ik had geen kachel aan, geen muziek en geen lampen. Chrit en ik stonden buiten. De buurman stond standby, want je weet maar nooit.
Maar... jullie raden het al. Er kwam niemand... Alleen mensen die kwamen afhalen bij het Griekse restaurant aan de overkant... niemand bij ons.

Ik heb de dame in kwestie gevraagd of ze mijn pincode wilde weten.
Het resulteerde weer een reeks vraagtekens.
Toen was het voor mij klaar en heb ik haar geblokkeerd.


Als je je afvraagt wat het doel is van deze actie: men wil controle over mijn whatsapp om berichten namens mij te sturen naar mijn contacten met als boodschap dat ik in geldnood zit, met het verzoek om geld over te maken. En daar trappen mensen in.


Daarom lieve mensen, wees gewaarschuwd, wees alert.
Mijn geluksdubbeltje krijgen ze niet... en mijn kast ook niet.

Volgende keer weer een 'leuk' blog :-)
Fijne avond!

De kast in kwestie...

Pasen.

Laat ik beginnen met iedereen hele fijne paasdagen te wensen. Hoe dan ook, op welke manier dan ook. En daar achteraan een dikke dankjewel, voor jullie steun en jullie berichtjes de afgelopen periode. Voor de bestellingen en de aankopen. Ik heb genoten van de gezichten van de mensen die ik een bosje tulpen ging brengen. Ik heb genoten van jullie reacties op het brengen van de plantjes naar het zorgcentrum.

Nu is het Pasen en vanaf Pasen gaan we iets anders werken. Ik heb recent 1 mei gezegd, maar het wordt wat eerder, vanaf komende week gaat de winkel open op zaterdag van 10 tot 16 uur. De hanteren de richtlijnen van het RIVM en vragen op afstand te blijven en we zullen een beperkt aantal bezoekers tegelijk binnen laten.
Want de zelfbedieningskar was natuurlijk een leuk initiatief, een soort mini winkel in de buitenlucht, maar ik denk dat ik toch wel met iedereen heb staan kletsen die hier geweest is. Dat vind ik gezellig en dat is mijn aard. En dat kan natuurlijk binnen ook. Ik denk dat we allemaal wel weten hoe we verantwoord met elkaar om kunnen gaan in deze situatie, dus we gaan het gewoon weer doen.
De vrijdag blijven we voorlopig even gesloten.

Wat de tulpen betreft, zoals gezegd, ik heb ervan genoten, maar zaterdagmiddag is het laatste bosje tulpen verkocht. Ik wil graag goede kwaliteit bieden en door de hogere temperatuur kan ik dat niet meer. We hebben geen koelcel, we zijn immers geen bloemenzaak.
We gaan wel weer de karren klaarzetten buiten, gevuld met perkgoed, zomerbloeiers en vaste planten. En voor binnen hebben we natuurlijk altijd nog de kamerplanten.

Dan zal ik jullie nog een kleine update geven over project kas, dat is voltooid, het gebouw staat, er zit glas en en dat is schoongemaakt. Er staan 2 relaxstoeltjes in en daar zitten we eigenlijk iedere avond wel even. Met uitzicht op de kippetjes, een appelboom die vol in de bloei staat. De kussens met palmblad en het citroenboompje op de foto zijn op bestelling leverbaar ;-)

Op naar een volgend project, het verplaatsen van het tuinhuis, waarvan ik denk dat ik het kan redden en Chrit denkt dat het beter is om een nieuw aan te schaffen...

Private shopping.

Daar ben ik weer met de belevenissen van de dag.
Laat ik beginnen met te zeggen hoe dankbaar en blij ik ben met de tulpenverkoop van afgelopen weekend. Na een uurtje uitverkocht. Niet voorzien, niet verwacht, super. Het zelfbedieningssysteem blijkt prima te werken.

Mijn plan was om na 6 april weer (met deurbeleid) open te gaan, maar gezien de gisteren aangekondigde verlenging van maatregelen lijkt me dat niet verstandig. We houden 1 mei voorlopig maar aan als streefdatum.
Tot die tijd gaan we elke zaterdag en zondag de zelfbedieningskar buiten zetten (bij goed weer) en we proberen daar wat te wisselen in aanbod. Jullie zijn blijkbaar graag omgeven door een bloemetje of een plantje, die boodschap is ons duidelijk.

Wat we verder gaan toevoegen is private shopping. We kunnen de winkel openen op afspraak voor maximaal 1 duo, bij voorkeur zonder kinderen. Alles binnen de richtlijnen van het RIVM. We hebben dit al meerdere malen gedaan de afgelopen weken en het werkt prima. Dit kan in principe nagenoeg elk moment van de week.
We zorgen dat de winkel gezellig is, er staat nog meer dan genoeg...

Ik krijg geregeld vragen die me ontroeren: of ik een bloemetje kan regelen voor een bewoner van het zorgcentrum hier in Haelen. Ja, dat kan ik, met alle plezier zelfs. Vandaag heb ik diverse kaartjes op de post gedaan, hier gekocht en geschreven en met een boodschap onderweg naar een adres in den lande. Er staan pakketjes hier klaar die worden afgehaald door klanten.
Dus als ik je kan helpen, laat van je horen. Ik doe het graag!

En jullie zien het op de foto. Project kas is ongeveer halfweg. Eigenlijk alleen het glas nog schoonmaken en erin zetten. Maak jullie geen zorgen... ik heb hierna nog projectjes genoeg :-)