Toonbank.

EINDELIJK... een nieuwe toonbank! Na meer dan een jaar zoeken kwam ik deze ineens online tegen. En nog in de buurt ook. Snel geschakeld en gaan kijken, ik vond hem direct prima. 

Niet dat onze vorige toonbank niet mooi was, in tegendeel, hij was prachtig, vintage en een mooi  thuis voor alle Mainzelmännchen. Maar hij was aan de voorkant van glas en dat is niet praktisch. Ik bedoel niet zozeer de vingerafdrukken van de kindjes die naar de Mainzels kijken, maar eerder dat je er dwars doorheen kijkt en alle rommel zit liggen. Een toonbank is eigenlijk bedoeld als opslag van draagtassen, vloeipapier en alles wat je rond de toonbank nodig hebt. Nu kan dat eindelijk uit het zicht.

Het even omwisselen bleek iets complexer, er liepen vele kabels doorheen voor elektra en geluid, maar na een middagje op de rug onder de toonbank te liggen is dat allemaal opgelost.

Dat dat dan midden in een verbouwing is... tja... het is niet anders...

Gisteren is de oude toonbank naar een nieuw thuis vertrokken. Ik hoop dat er daar net zoveel artikelen 'overheen' mogen gaan als hier in de afgelopen 3 jaren...

Tussenstand.

'Uit chaos kun je orde creëren' zei Chrit vanmorgen. Op zich is dat een mooi streven. We zijn nog in stadium chaos momenteel. Zeker in magazijn, winkel en garage.

Er is wel heel veel gebeurd. Het magazijn is geverfd, de rekken staan erin, die moeten nog ingeruimd worden... Er komt nog nieuwe verlichting en nog wat extra stopcontacten. Nu hangt er een TL balk, die vreet stroom en het duurt zo lang voor die eens aanspringt als je op de knop drukt, dat je op de tast al hebt kunnen pakken wat je nodig hebt...

In de winkel is het het met name heel vol en ongestructureerd. Maar met gepaste trots kan ik zeggen: ik ben uitgeteld... de balans is klaar!

In de garage is gesloopt en de oude muur is weer zichtbaar... Daar vindt een proces van selectie, scheiding en recycling plaats, waarbij ook veel weg mag. Ik ben van nature een beetje een hoarder en zie vaak nog potentie in dingen, ik denk een stukje genetica van vaders kant... Ik ben makkelijker in 'loslaten' geworden merk ik... tot vreugde van Chrit, hoewel die eigenlijk hetzelfde is, maar dan met andere artikelen ;-) 

Kortom, het lijkt een puinhoop, dat is het ook... maar er zit schot in de zaak...

Fijne zondagavond allemaal!

Oeps...

Met de beste wensen voor het nieuwe jaar meld ik me even bij jullie. Anders denken jullie vast, waar is de arme duivel gebleven. Nou, die is flink aan het werk, vandaar een kleine update.

In de periode tussen kerst en oud en nieuw hebben we lekker geluierd en weinig spannends gedaan, maar we zijn weer aan de gang. De lockdown en de geplande wintersluiting gebruiken we om wat orde op zaken te stellen. Er zitten nog steeds wat beginnersfoutjes in onze winkel, met name in de opslag. Spullen staan hier op meerdere locaties. In een grote kelder, in het magazijn op de eerste etage, in onze garage, werkplaats en in een externe loods. Onhandig. Alles staat door elkaar. Chaos alom. Een punt van ergernis ook, vandaar dat we besloten hebben dit aan te pakken. We zijn in het magazijn op de eerste etage begonnen, dit ligt achter de dubbele deur achterin de bovenwinkel. We hebben dit grotendeels leeggemaakt en de hele winkel boven staat nu vol spullen. Het tussenwandje was alleen aan de kant van de winkel afgewerkt, destijds in de snelheid om de winkel open te krijgen was er geen tijd meer voor. Er zijn ook 2 gaten in de muur waar eerst ramen zaten, die zijn van buiten wel aangepakt, maar aan de binnenkant keek je zo tegen de isolatie.

De gaten zijn dichtgemetseld, de muur is gestuct en glad afgewerkt, de tussenwand is voorzien van gipsplaten, en alles is al geverfd.

Morgen worden 10 rekken geleverd om alles op en in te zetten, dus we zijn al een eind op weg.
In de garage zijn we aan het slopen...

Je zult vast denken... de titel van dit schrijfsel is 'oeps'... is er iets ingestort, of moesten er pleisters geplakt worden? Neenee, zo erg is het niet. Maar wat we even vergeten waren, is de balans... De verplichte telling van alle aanwezige goederen. Niet handig als je geen paadjes meer hebt om bij je spullen te komen omdat alles op 1 hoop ligt.
Ik ben het nieuwe jaar ook nog goed begonnen op brocante gebied, ik heb een grote partij mooie spullen mogen kopen en die ligt uiteraard ook door de winkel... en de toonbank ligt vol met gereedschap.
Oeps... Komt goed... kunst en vliegwerk, daar zijn we goed in :-D

Herfstzon.

Vanmorgen liep ik door de tuin, zonnestralen op mijn gezicht. Ik genoot, het voelde warm, ondanks de nachtvorst. De tuin is niet af, maar elke morgen als ik richting de kippen loop, is het genieten. Het is echt iets van ons, iets nieuws, het voelt eigen.

Terwijl ik daar liep, bedacht ik dat ik al lang geen blog meer heb geschreven. Het is de laatste tijd best druk. De voorbereidingen van Winter Wonderland op 13 en 14 november zijn in volle gang. Daarnaast vraag de grote Haelense kerstmarkt op 28 november ook wel wat tijd. Het is niet erg, het is de aanloop naar een leuke periode. Vorig jaar gingen beide immers niet door en dat jaar lijkt alles wel mogelijk. 

In de voorbereiding van Winter Wonderland hebben we vandaag al met wat meubels geschoven, het is bijna niet te doen om alles in 1 week voor te bereiden in mijn uppie, en vandaag was er wat tijd, dus zijn we maar begonnen. Verder achter de schermen al veel geprijsd en voorbereid. Het geeft een relaxed gevoel, het idee dat we tijd genoeg hebben... 

Afgelopen week hebben de kas opgeruimd. Die lag vol met hout, latten en platen, over van de verbouwing. Een gedeelte hebben we in pasklare stukken voor de kachel gezaagd, een paar dingen bewaard en de rest is richting de stort. 

Onze kas is bedoeld als wintertuin, waar je kunt zitten in de warmte van de zonnestralen, maar het is nu ook een ideale plek om wat planten vorstvrij te laten overwinteren. Beide kan nu weer...

We gaan vooruit, niet hard, maar dat hoeft ook niet. Met kleine stapjes kom je er ook.

Fijne zondag! 

Verhaal.

Alweer een dikke maand geleden, alweer aan de bak, de vakantie is voorbij. Wat gaat dan dan snel hè, dan word je weer zo meegenomen in de waan van alledag. Ik heb dat toch al snel, dat ik geconcentreerd met iets bezig ben, dat ik vergeet het met jullie te delen. Soms zie ik online accounts met mooie veranderingen met een voor en na foto. Ik vergeet standaard de 'voor' foto te maken.

Wat ik wel gebruik tegenwoordig is Insta Stories en Facebook Verhaal. Voor wie niet weet wat dit is (waaronder Chrit), dat zijn korte berichten, vaak echt op het moment gemaakt, van wat ik aan het doen ben, of waar ik ben, of wat ik beleef of ervaar. 1 plaatje met tekst erin, of soms enkele op elkaar volgend. Meer niet. Ik vind het een erg leuke manier om te laten weten wat er gebeurt met de Arme Duivel, of de verbouwing, of de kippen, of met onszelf. Want ook al zijn we maar 1 dag in de week open, ik ben wel eigenlijk elke dag met of in de winkel bezig.

Vandaag heb ik 2 berichten (stories) geplaatst... Over verfwerk.

Onze dag begon met een lege agenda. Bij de buren zijn afgelopen week de voegen uitgekapt, het huis is gezandstraald en wordt opnieuw gevoegd. Dit keer waren zij het die zorgden voor stof en geluid. Kun je gewoon niks aan veranderen en is ook echt geen probleem. Onze buurvrouw was zo lief om vanmorgen onze etalageruiten te wassen omdat de stoffigheid nu voorbij is en stuurde een appje dat de verf van de kozijnen aan het bladderen was. Ergens in mijn achterhoofd wist ik dit wel... en toen ik ging kijken vond ik het onverstandig zo de winter in te gaan. Dus ik schuren, Chrit verven. En van het 1 kwam het ander en is dit de dag van het achterstallig verfwerk geworden. Vele kleuren, waaronder lelijk donkergroen, lelijk geelgroen en lelijk paars verdwenen onder een mooie laag grijze grondverf. De 'voor' foto's ontbreken uiteraard...

Stapje voor stapje, beetje bij beetje komen we er wel... :-)

Geniet van jullie avond! :-D 

Gesloten...

Onze winkel is morgen gesloten, maar dat is niet waarom ik het dichte schuifje op de foto laat zien... Het is de sluiting van de nieuwe kippenren. Op zich niet zo bijzonder, maar het vertelt wel van iets wat ik belangrijk vind, en dat is circulair bouwen, hergebruik.

Het schuifje is namelijk hergebruikt, het is hetzelfde schuifje als op de oude kippenren zat, als je een beetje verder kijkt, zie je stoeptegels, ook die zijn hergebruikt, het is nu een pleintje waar de kippen eten, vroeger was het een pad wat naar de kippenren liep. Onze ren is gemaakt van draadmatten, die hebben al een leven lang gediend in de volière van mijn vader, en kunnen hier nog heel wat jaren mee.

Vandaag is Chrit zijn eerste vakantiedag... en het kippenhok en de kippenren zijn af nu. De ren is compleet dicht, onder ander met een net van boven, geen vogels die het eten van de kippen komen opeten (en ziektes kunnen meebrengen) en ook geen roofvogels meer die de kippen komen ophalen zoals vorig jaar gebeurd is.

Eindelijk... klaar... De kippen zijn blij, alleen Zus boeit het niet heel erg, die is ziek... Heel zielig, Zus is altijd een beetje een krakkemikkig kippetje geweest, maar toevallig wel mijn favorietje.  Ze wordt nauwlettend in de gaten gehouden.

Ik had afgelopen week al vrij, na een lekker drukke zaterdag... en eigenlijk was dat best een volle, maar heel leuke week. Nieuwe ideeën voor de winkel kwamen spontaan in me op. Ik was vaak onderweg met de buren, naar overal en nergens. Ze hebben me zo gek gekregen dat ik met een ezel ben gaan wandelen in het bos. Af en toe ook bijgetankt... soms figuurlijk, soms letterlijk met een borreltje...

Heerlijk! Wordt vervolgd :-) 

Eindelijk

Eindelijk was het gisteren zover. De eerste keer in hele lange tijd weer op brocante inkoop. Tuurlijk hadden we eerder kunnen gaan, maar de plaatsen waar iedereen aan het graaien is , zijn niet de plekken waar ik graag kom.

Chrit ging mee, in de vroege ochtend vertrokken we, de bus vol met lege bananendozen en kranten, ons karretje voorzien van nieuwe banden en in de cabine een goedgevulde koelbox.  Het zou geen lange route worden, maar 2 markten bezoeken, maar ik had er zin in. 

Eenmaal op de eerste locatie was het al licht, de temperatuur was heerlijk en we liepen de straten in... marktkramen werden ingericht en ik speurde naar iets van mijn gading. Maar ik had gelijkertijd een ander doel, 2 straten verderop moest ik zijn... 

Daar aangekomen zag ik haar, ze was al druk in de weer om mensen te helpen, kwebbelend als altijd. Ineens zag ze me, haar ogen straalden. Ik zag dat ze me wilde knuffelen, zoals ze altijd doet, dat ze zich moest bedwingen om het niet te doen. Ik had hetzelfde. Mijn lieve Franssprekende vriendin, die ik 2 jaar niet gezien heb. En natuurlijk had ze prachtige spullen staan, zoals altijd... We zochten uit, kochten en konden direct naar de auto om alles weg te brengen, want het karretje was vol...

We vervolgende onze weg over de markt en vonden mooie spullen... het Franse gekwebbel is heerlijk om te horen. De mensen waren als vanouds, afgezien van het mondkapje voor hun gezicht... De sfeer was ontspannen en ik genoot.

Op het einde nog even terug naar mijn vriendinnetje om afscheid te nemen en door naar de volgende markt. 

Onderweg de prachtige velden die ik zo gemist heb. Raampje open en genieten...